Kurtuluş Savaşı’nın İlk Uçuşunu Yapan Tayyare; “Güzel Bursa”


Deniz Dalkılınç

Birinci Dünya Savaşı sonunda Osmanlı Devleti 30 Ekim 1918’de Mondros Ateşkes Antlaşması’nı imzalayıp savaş halinin sona ermesini kabul eder. Antlaşmadan sonra ülke parça parça işgal edilmeye başlandığı gibi Yeşilköy Hava Meydanı da işgal güçlerinin denetimi altına girer. Türk havacıları zorlu bir dönem beklemektedir.

8 Kasım 1919 tarihinde İngiliz ve Fransız hava birlikleri burada toplanmış olan Türk Tayyare Bölüklerinin uçuşlarını engeller ve meydanın derhal boşaltılmasını ister. Fransız hava birliği içerisinde yer alan ve daha önce Osmanlı havacılığının ıslah edilmesi kapsamında 1914 yılı Mayıs ayında İstanbul’da görev almış olan De Mazeyraç De Goys’un aracılığı ile  Yeşilköy’ün boşaltması geciktirilmiştir. Ancak bir süre sonra İngilizlerin baskısı artar ve kışın bastırdığı bir zamanda istasyon boşaltılmak zorunda kalınır.

Türk havacıları tayyare ve malzemelerini mavna ve kayıklarla karşı sahildeki Maltepe’ye götürürler. Yeşilköy’debulunan 61 tayyareden ancak 45’i şimdiki Maltepe vapur iskelesinin hemen doğusunda, İdealtepe civarındaki düzlük sahaya ve depolara yerleştirilir.

Taşınma sırasında malzeme ve tayyarelerin birçoğu hasar görür. Maltepe Tayyare İstasyonu’nda malzemeler birkaç küçük binaya üst üste yığılır. Açık havada harap kalmış, bakım ve onarımı yeterince yapılamamış 31’i av, 3’ü eğitim ve 11’i keşif olmak üzere 45 tayyareyle hava birliği yeniden  aktif hâle getirilmeğe çalışılacaktır. Ancak istasyonda uçuş yapabilme imkânı dahi yoktur.

BURSA ÜZERİNDEN ANADOLU’YA

16 Mart 1920’de İstanbul’un işgali ve sonrasında 23 Nisan 1920’de Ankara Hükümetinin kurulması havacılar üzerindeki baskının daha da artmasına sebep olur. Anadolu’ya geçmeleri kaçınılmaz olmuştur. Bir kısmı Bursa üzerinden Eskişehir ve oradan da Konya’ya ulaşmayı başarır. Bir kısmı ise, İstanbul’dan Anadolu’ya geçişlerini, Maltepe meydanındaki tayyareleri kaçırarak gerçekleştirmeyi planlar. Böylece İstanbul’dan kaçıp Millî Mücadele Kuvvetlerine katılacak, aynı zamanda da ilerde çok ihtiyaç duyulacak tayyareleri de Anadolu’ya kazandıracaklardır.

İstasyonda bulunan 45 tayyarenin büyük bir bölümü uçabilecek duruma getirilir. Gizlilik içinde yürütülmeye çalışılan  kaçış planından İngilizler’in haberi yoktur. Maltepe’deki hangarlara doğru dürüst nöbetçi bile koymamışlardır. Görevli  birkaç kişi de Türk’tür ve zaten gece yapılacak kaçıştan haberleri vardır. Ama bu kısa meydandan tayyareleri uçurmak zordur. Pist çok kısa ve engellerle doludur.

Her şeye rağmen 1920 yılının Mayıs sonlarında kısa pistteki çukur ve tümsekleri onarmak için yaptıkları planı  uygulamaya koyulurlar.

Yedek Teğmen Makinist Şakir Hazım (Ergökmen), meydanın düzeltilmesi için tayyarecilerden  oluşan bir futbol takımı  kurar. Takımın formalarını Vecihi Hürkuş’un annesi diker. Ve bir top bularak idmanlara başlarlar. Her vuruşlarında top  ya bir çukura ya da bir tümseğe çarpar. Kuşkusuz ki böyle arızalı bir alanda top oynamanın imkânı yoktur! Tayyareciler  tümsekleri düzeltip çukurları doldurarak tayyarelerin kalkacağı alanı hazır hale getirirler.

Kaçış planı ancak gece şartlarında uygulanabilecektir.Faal olan tayyarelerden 1 adet iki kişilik ve 3 adet tek kişilik  tayyare seçilir. 6/7 Haziran 1920 gecesi hazırlıklar tamamlandıktan sonra, gece saat 02.00 civarında tayyareler  motorlarını çalıştırıp piste doğru ruleye başlarlar. Tayyareci İsmail Zeki, Fokker ile uçuşa geçer fakat oldukça hızlı olan  bu  tayyarenin kalkması için kısa meydan yeterli olmaz. İsmail Zeki tayyareyi pistin dışında zorla kaldırmak ister, fakat  havada tutunamayarak civarda bulunan tombazlara çarparak parçalanır. Tayyareci İsmail Zeki ufak tefek yaralarla  kurtulmuştur.

Havalanmak üzere hazırlanan diğer tayyare ise motorunda meydana gelen bir yangın sonucu kalkış yapmayı başaramaz.

Tayyareci Kazım, kendisinden önce kalkmaya çalışan ama başarılı olamayan iki tayyareye rağmen her ne pahasına  olursa olsun şansını deneyecektir. Kullandığı Albatros D-III’le hiçbir zorlukla karşılaşmadan kalkışını gerçekleştirir ve  önünü Bursa’ya çevirerek meydandan uzaklaşmayı başarır. Tayyareci Kazım, Millî Kuvvetler’in halen kontrolü altındaki  İznik civarına geldiğinde mecburi inişe geçer. Fakat telgraf tellerine takılır ve önceden tayyare inişi için hazırlanmamış  alandaki bir hendeğe girer. Tayyareci Kazım’a bir şey olmaz ama Maltepe istasyonundan milli  mücadeleye kazandırılmak istenen tayyare kullanılamaz haldedir.

Maltepe İstasyonundan hareket eden son tayyareyi ise Vecihi Hürkuş kullanmaktadır. Ancak AEG keşif tayyaresinin  zaten dar olan rasıt bölümüne Şakir Hazım’ın eşi ve sivil makinist Eşref de binmek zorundadır. Üstelik tayyarenin boş  yerlerine de üç kişinin eşyaları yerleştirilir. Kalkış ağırlığının çok üzerinde olmasına rağmen havalanan tayyarenin  motoru çok geçmeden kesik homurtular çıkararak yere çakılır. Ateş alan tayyareden çıkan Vecihi Hürkuş,  baygın haldeki  akinist Eşref’i yaralı olarak dışarı çıkarır. Şakir Hazım’ın eşi Müzeyyen Hanım ise yara almadan kurtulur.

Gece tayyarelerle yapılan bu kaçış girişimi İstanbul’da büyük olay yaratır. Başbakan ve Savunma Bakanı Damat Ferit  Paşa olayı aynı gün, bir raporla İstanbul’daki İngiliz İşgal Kuvvetleri temsilcisine bildirir.

İstanbul Hükümetinin yayın organı olan Peyami Sabah gazetesinde havacıları suçlayan, İttihat ve Terakki Partisi’ne üye oldukları ve bir an evvel tutuklanmaları gerektiğini belirten yazılar yayınlanır. Bu yazılardan tedirgin olan havacılar  her an tutuklanabilecekleri endişesi içerisindedirler.

Bölük Komutanı Yzb. Fazıl gizli evrakları ve kasadaki paraları da alarak bir kısım astsubay ve erler ile birlikte Maltepe- Kartal yönünden kaçarak Adapazarı’na geçer.

Vecihi Hürkuş, Şakir Hazım, Emin Nihat (Sözeri), Muhsin (Alpagot), Hayrettin, Eşref, Rafet, Avni (Okar) ve İhya Beyler  ise 15 Haziran 1920’de kılık değiştirerek, Selimiye kışlasından çıkarılan esirlerin arasına karışıp Harem iskelesinden  küçük bir istimbota binerler. İstimbotla Mudanya’ya oradanda Bursa’ya geçerler. Burada tayyaresiyle İznik’e inen  tayyareci Kazım ile buluşurlar. Bursa’da yaralarını tedavi ettiren ve birkaç gün dinlenen tayyareciler aldıkları  emir üzerine Eskişehir yolu ile Konya Tayyare İstasyonu’na ulaşırlar. Anadolu’ya kaçabilen pilot, rasıt ve makinist  havacılar Konya’da toplanmaya başlamışlardır.

Başbakan Damat Ferit Paşa’nın ihbarı üzerine Maltepe meydanındaki tesislerimiz 17 Haziran 1920 tarihinde İngiliz  işgal kuvvetlerince bombalanır. Hangarın içinde bulunan tayyarelerle teçhizat ve malzeme tamamen parçalanır, hangar  civarında bulunan diğer tayyareler de bombalarla tahrip edilir.

Bunun üzerine 28 Haziran 1920 tarihinde Damat Ferit Paşa’nın emri ile Osmanlı Devleti’nin son havacılık teşkilatı  lağvedilir ve Osmanlı dönemi havacılığı sona erer.

“GÜZEL BURSA” TAYYARESİ

8 Temmuz 1920. Yunanlılar Bursa’ya girer. Batı Cephesi’nde ilerleyen Yunan kuvvetlerine karşı, Uşak ve Bursa  bölgesindeki Türk kara birliklerini desteklemek için Uşak ve Eskişehir’e tayyare müfrezeleri gönderilmek istenmiş,  nitelikli  tayyare yokluğundan bu destek sağlanamamıştır. İstanbul’dan Anadolu’ya geçebilen az sayıdaki havacı, Konya  Tayyare  istasyonu’nda toplanır, ancak Konya Tayyare İstasyonu’ndaki tayyareler uçamayacak kadar kötü durumdadır.  Bir avuç  tayyareci gecelerini gündüze katarak tayyareleri tamire girişirler. Ama yedek parça sıkıntısı işlerini daha da  zorlaştırır. Dönemin bez kaplı tayyarelerinin dış etkenlerden korunmasını sağlayan emaye yoktur. Patates, paça,  yumurta  kı gibi jelatinli maddeler kaynatılarak yapılan alaşımla tayyarelerin bezleri gerdirilmeye çalışılır. Bu alaşım ise  içindeki  eksik maddelerden dolayı kanat bezlerinin çürümesine sebep olur ve yağmurda bezler sarkıp parçalanır. Benzin sıkıntısı  da cabasıdır. Rusya ve İtalya’dan kaçırılarak at ve eşşek sırtında getirilen benzin o kadar azdır ki tayyareler ancak çok  nemli durumlarda havalanırlar.

Konya Tayyare İstasyonu’nda hazırlanan tayyarelerden iki müfreze oluşturulur. Bu müfrezelerden birisi Temmuz 1920 sonlarında 3 av tayyaresini trenle Uşak’a taşıyarak göreve başlar. Diğer müfreze ise birkaç av ve bir keşif tayyaresi  ile 22 Ağustos 1920’de Eskişehir’de göreve başlar.

Yüzbaşı Fazıl komutasında faaliyetlerebaşlayan Uşak’taki “Kartal Müfrezesi”  Vecihi Hürkuş, Halil (Ziver), Behçet  ve Hayrettin Beylerden oluşmaktadır. Yüzbaşı Fazıl’ın isteğiyle tayyare gövdesinin her iki yanına pençelerinde bomba  taşıyan birer kartal çizilir. Bu müfreze Hava Kuvvetleri’nde amblem kullanan ilk uçuş birliği olur. Müfrezede; Albatros  D- II, Aeg C-IV, Avro 504 ve Pfalz D-III tipi tayyareler bulunmaktadır.

Vecihi Hürkuş, Konya’da çalışır duruma getirdiği Pfalz D-III tipi tayyareyi Bursa’nın işgalinden sonra “Güzel Bursa” diye  adlandırır. 15 Ağustos 1920’de 23. Tümen Komutanı Albay İzzettin Bey, Kartal Müfrezesine Kula – Alaşehir yöresinin  keşfi emrini verir.

Kurtuluş savaşının bu ilk hava görevini Vecihi Hürkuş “Güzel Bursa” ile yapacaktır. Saat 08’de havalanan “Güzel Bursa”  yarım saat sonra Kula’ya varır. Burayı taradıktan sonra Alaşehir Ovası’na yönelir. Haziran ayından beri Yunan işgali  altında bulunan Alaşehir’deki düşman birliklerine ait küçük kuvvetleri not alan Vecihi Hürkuş, istasyon civarındaki  kalabalığı fark eder. Bu kalabalığı daha iyi görebilmek için alçalır. İstasyona yeni gelen bir tabur trenden inmektedir.  Vecihi Hürkuş, ardı ardına iki bombayı düşman kuvvetleri üzerine bırakır. Bu ani baskın karşısında düşman  askerleri şaşkına döner. Bu şaşkınlıktan daha fazla yararlanmak isteyen Vecihi Hürkuş 50 metreye kadar alçalarak  makineli tüfeğini boşaltmaya başlar. Yere o kadar yakındır ki korku içinde kaçan düşman askerlerini tek tek  geçebilmektedir. Makineli tüfeğini boşaltarak üsse dönen Vecihi Hürkuş, “Güzel Bursa” ile gerçekleştirdikleri ve  başarıyla geçen bu ilk görevi arkadaşlarına coşkuyla anlatır.

20 Ağustos 1920’de “Güzel Bursa” Simav bölgesinin keşfi için tekrar havalanır. Bu uçuşta Vecihi Hürkuş’a arkadaşı Halil Bey’de kendi tayyaresiyle eşlik edecektir. Simav bölgesinde iki kol halinde yapılan keşifte düşman birliklerine  rastlamazlar. Yere inip raporlarını verdikten sonra kumandanlıktan gelen bir telgraf, düşman tayyarelerinin Simav  vadisi’nde denetimimiz altındaki bir alaylık çadırlı ordugâha iki bomba attığı haberini bildirir. Bunun üzerine saat  18.00’de Vecihi Hürkuş tekrar havalanır. Demirci’de bulunan düşman birliğini ve birliğin yedek kuvvetlerini  bombalar Yere indiğinde arkadaşları yeni gelen bir telgraf yazısından heyecanla bahsederler: “Geç vakit Demirci  mıntıkasında uçan bir tayyaremiz, yere sürünürcesine, düşmana bomba ve makineli tüfek ateşi ile hücum ederek,  birçok  oktalarda toplananları dağıtmış ve aynı zamanda kıtalarımız üzerinde büyük bir tesir bırakmıştır.”

21 Ağustos 1920 sabahı “Güzel Bursa”, bir önceki akşam yapılan harekâtın tekrarı için Vecihi Hürkuş’la havalanır. Bu kez  kendilerine Yüzbaşı Fazıl da eşlik edecektir. İki tayyarenin etkisi şüphesiz ki daha büyük olacaktır. 45 dakika sonra  hedeflerine ulaşan tayyareciler yerde iki tarafın kıyasıya bir topçu düellosu ile karşılaşırlar. Tayyarecilerimiz iki koldan  Yunan topçu mevzilerine bomba ve makineli tüfek atışında bulunurlar. Bu hücum sonrasında dağılan düşman birlikleri  panik içerisinde kaçışırlar. Yukarıda iki tayyareci neşe içinde onları seyretmektedir.

Vecihi Hürkuş, kısa bir süre içinde, 13 sorti daha yaparak 20 saatlik muharebe uçuşunu tamamlar. İstanbul’da bulunan  yakınları İstanbul Hükümeti’nin rahat vermemesi nedeniyle Eskişehir’e kaçmak zorunda kalmışlardır. Bu haberle izinli  olarak Uşak’tan Eskişehir’e gider. Uşak’tan ayrılmasını takip eden günlerde Yunan ordusu çok büyük kuvvetlerle Uşak  üzerine yürüyerek 29 Ağustos 1920’de kenti işgal eder. Bunun üzerine Kartal Müfrezesi de elindeki tayyareleri trenle  Afyon’a nakletmek zorunda kalmıştır.

BURSA ÜZERİNDE KEŞİF UÇUŞLARI
Eskişehir’de bulunan Vecihi Hürkuş, İngiliz ve Fransız tayyarelerinin attığı padişah ve şeyhülislamın fetvalarını  gördükçe  içi sızlar. Eskişehir bölüğüne ait tayyareler henüz hazır değildir. Tayyaresi “Güzel Bursa” ise Afyon’dadır.  Oysa bu  günlerde Uşak harekâtından sonra Bursa cephesinde bazı hareketler yapılmış ve bu mıntıkadaki       düşman harekâtında  değişiklikler sezilmiştir. İşte bu nedenle Batı Cephesi komutanlığı Bursa ve civarında keşif  uçuşlarının yapılmasını ve  ursa üzerine bildiri dağıtılmasını ister. Fakat bölük tayyare ve malzeme bakımından bu  görevi yapacak durumda değildir. Bunun üzerine Vecihi Hürkuş, bölük kumandanına müracaat ederek izinli olmasına  rağmen bu görevi yapmak istediğini bildirir. Batı Cephesi Komutanlığının 22 Ağustos 1920 tarihli emri ile 4 tayyarenin trenle Konya’dan Eskişehir’e sevk edilmesi bildirilir.

Tayyarelerin gelmesiyle birlikte 29 Ağustos 1920’de Üsteğmen Avni (Arıkök) ile Rasıt Teğmen Sıtkı (Tanman) DFW C-V  tipi silahlı keşif tayyaresi ile Bursa’ya bildiri atmak üzere havalanır. Meydandan kalktıktan bir süre sonra tayyarelerin  gövde ve kanat bezleri, iki gün önce yağan şiddetli yağmurların etkisiyle açılmaya ve dümen kısımlarındaki bezlerden  bir  kısmı koparak havada uçmaya başlar. Bunun üzerine meydana dönerek mecburi inişe geçen tayyare 150-200 metre  yükseklikten dik bir açıyla düşerek parçalanır. Büyük bir şans eseri Üsteğmen Avni ve Rasıt Teğmen Sıtkı yaralı olarak  kurtulurlar.

30 Ağustos 1920’de İnegöl – Bursa arasında Ümitalan Köyü civarındaki düşman kuvvetlerinin durum tespitinin  yapılması ve havada hazırlanacak keşif raporunun, İnegöl’ün doğu ucunda, şehrin girişindeki tek bina olan Gazhane’nin  bahçesine atmak üzere görevlendirilen keşif tayyaresi Eskişehir’den havalanır. Bozüyük üzerindeyken, karbüratöre giden  benzin borusunun kırılmasından dolayı motoru duran tayyare süzülerek İnönü istasyonu civarına mecburi iniş yapar.

Bir gün sonra da diğer bir av tayyaresi meydan civarında pilotaj hatasından kırım geçirir. Üç gün üst üste meydana gelen bu kazalar üzerine, Batı Cephesi Komutanlığı, kazaların tamir hatasından meydana geldiğine hükmederek Konya Tayyare Meydan Komutanı Yüzbaşı Ahmet Nuri’yi görevden alarak yerine Yüzbaşı İsmail Hakkı’yı tayin eder.

Albatros tayyaresiyle 30 Ağustos 1920’de havalanan Vecihi Hürkuş, Bozüyük Vadisi’ni aştıktan sonra, Pazarcık  Yaylası’nın üzerinden İnegöl Ovası’na ulaşır. Oradan da Kestel tarafındaki cephe ve kıtaları notlarına alarak Yenişehir  üzerinden dönüşe geçer. Keşif uçuşunu tamamlar ama yeni tayyaresinden pek memnun değildir: “Hususiyle altımdaki  tayyaremin uçuş vaziyetleri de bana zevk vermiyordu. Bu tayyareyi Uşakta bıraktığım Güzel Bursa adlı  tayyaremle mukayese edersek, biri için hep, diğeri için hiç kelimelerinin anlamı üzerinde durmak ihtiyacını  duyuyordum.” Bu görevden sonra da Vecihi Hürkuş Eskişehir Bölüğüne nakledilir.

“GÜZEL BURSA” İLE SON GÖREV
Çerkez Ethem isyanını fırsat bilen Yunan ordusu, 6 Ocak 1921’de Bursa – Eskişehir ve Uşak-Afyon bölgelerinde ileri  harekete geçer. Durumun ciddiyetini gören Cephe Komutanlığı, Ethem’e karşı Kütahya’da iki alaylı bir tümen ile bir  süvari grubu bırakarak, geri kalan kuvvetleri süratle Batı Cephesine çeker ve İnönü’de mevzilenir.

Aynı gün Vecihi Hürkuş, tekrar kavuştuğu tayyaresi “Güzel Bursa” ile havalanarak düşmanın harekât sahasını inceler.  Kestel taraflarında dar fakat ilerilerde İnegöl, Yenişehir, Bilecik hatlarında düşman hatlarının daha genişlemiş olduğunu  görür. Birinci İnönü Muharebeleri (6-11 Ocak 1921) adıyla anılan harekâtın en şiddetli günü 10 Ocak 1921’dir. Yoğun sis  nedeniyle sabah keşif uçuşu yapılamaz. Öğleden sonra ise “Güzel Bursa”sıyla havalanan Vecihi Hürkuş, İnegöl, Pazarcık,  Bozöyük civarlarında düşman kuvvetlerinin mevzilerini bombalayarak İnönü sırtlarına ulaşır. İnönü bölgesindeki  Yunan  iperlerini alçak irtifadan makineli tüfek ateşine tutar. Yaptığı keşif ve bombardımandan sonra notlarını iletmek  üzere  öndüğü sırada motor sesi kesilir. Süzülerek yere inmeyi başaran Vecihi Hürkuş, tayyaresinin birçok  yerinde mermi  izlerine rastlar. Bu arada müthiş bir ateş altındadır. Etrafında ince vızıltılar halinde mermiler uçuşur.  Mermilerin iki taraftan da geldiğini görünce savaşan iki kuvvetin arasına indiğini anlar. O sırada bir ses işitir: ”Tayyareci  çabuk sırta  atla.” Bu sese kulak vererek sırtı atlayarak ateş hattından uzaklaşır. Ama aklı “Güzel Bursa”- dadır.  Tayyaresinin düşman eline geçmesini istemez. Son görevini yapmak üzere tekrar iki ateş arasında  koşarak tayyaresine ulaşır. Benzin kapağını açar ve yaktığı kibriti akan benzine atar. Hafif bir dalga halinde yükselen  alevler biraz sonra tayyareyi bütünüyle sarar. Tekrar iki ateş arasında cephe hattına doğru koşarak siperlere ulaşır. Son  görevini yerine getiren Vecihi Hürkuş, raporunu kumandanlığa iletmek üzere oradan uzaklaşırken “Güzel Bursa”dan  yükselen alev ve dumanlar hala devam etmektedir.




3 thoughts on “Kurtuluş Savaşı’nın İlk Uçuşunu Yapan Tayyare; “Güzel Bursa”

  1. Hızır Türkkan

    Başta Vecihi Hürkuş’unda geçtiği ve anıldığı makalenizden dolayı teşekkür ederim. Aşağıda belirttiği konularla ilgili bilgilendirirseniz sevinirim.
    * “Yedek Teğmen Makinist Şakir Hazım (Ergökmen), meydanın düzeltilmesi için tayyarecilerden oluşan bir futbol takımı kurar. Takımın formalarını Vecihi Hürkuş’un annesi diker. ”
    Kaynağı yazar mısınız?

    * Ancak AEG keşif tayyaresinin zaten dar olan rasıt bölümüne Şakir Hazım’ın eşi ve sivil makinist Eşref de binmek zorundadır.”
    Albatros C II olmalı değilmi, (Havacılık Tarihinde Türkler c2 s19)

    Reply
    1. basin Post author

      Sayın Hızır Türkkan Bey, ilginize teşekkür ederim.
      * “Yedek Teğmen Makinist Şakir Hazım (Ergökmen), meydanın düzeltilmesi için tayyarecilerden oluşan bir futbol takımı kurar. Takımın formalarını Vecihi Hürkuş’un annesi diker. ”
      Kaynağı yazar mısınız?
      Yukarıdaki ifadeler için yararlandığım kaynaklar aşağıdadır.
      Soner Yalçın – “Bir Avuç Tayyarecinin Destanı”
      Vecihi Hürkuş – “Bir Tayyarecinin Anıları”
      Avni Okar – “Türkiye’de Tayyarecilik”
      * Ancak AEG keşif tayyaresinin zaten dar olan rasıt bölümüne Şakir Hazım’ın eşi ve sivil makinist Eşref de binmek zorundadır.”
      Albatros C II olmalı değilmi, (Havacılık Tarihinde Türkler c2 s19)
      Kaçış planında Şakir Hazım’ın Albatros C II kullanacağı belirtilse de Vecihi Hürkuş anılarında;
      “Şimdi yalnız birkaç arkadaşla hareket planımızın son hatlarını çiziyordum. Fakat bu ani karar, evvelki planımızı baştan başa felce uğratmıştı.
      Projemizde mevcut isimlerden şimdi burada, Şakir ve karısı Müzeyyen, Pilot İsmai, Pilot Kâzım, Pilot Rıdvan ve Pilot Bezmi Beyler vardı. Pilot İsmail Fokkeri Pilot Kâzım Albatros’u, ben de Müzeyyen Hanım ve Eşrefle keşif tayyaresini kullanacağız. Şakir beraberinde Rıdvan’la bölüğün bakayalarını toplayacaklar ve geceden harekete geçmiş bulunan kuvvete iltihak edeceklerdi.” diye belirtmektedir. (Vecihi Hürkuş, “Bir Tayyarecinin Anıları” s.59)
      “AEG keşif tayyaresi” ibaresi de Avni Okar’ın “Türkiye’de Tayyarecilik” adlı kitabında bahsedilmektedir.
      Teşekkürler. İyi günler.

      Deniz Dalkilinç

      Reply

Hızır Türkkan için bir cevap yazın Cevabı iptal et

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>